Nocny połów węgorza potrafi przynieść rybę, której długość trudno ocenić na oko. Dlatego przed zabraniem okazu trzeba znać minimalny wymiar, sposób prawidłowego pomiaru, okres ochronny oraz zasady obowiązujące na konkretnym łowisku. Poniżej porządkuję te przepisy i pokazuję, co zrobić, gdy ryba okaże się zbyt mała.
Najważniejsze zasady dotyczące węgorza w kilku punktach
- 50 cm to podstawowy krajowy wymiar ochronny w wodach śródlądowych.
- Węgorza mierzy się od początku zamkniętego pyska do końca najdłuższego promienia płetwy ogonowej.
- Ryby o długości 50 cm lub mniejszej nie wolno zabrać z łowiska.
- Okres ochronny trwa od 1 grudnia do 31 marca.
- Podstawowy limit połowu wynosi 2 węgorze na dobę, ale zezwolenie może wprowadzać ostrzejsze zasady.
Wymiar ochronny węgorza w Polsce wynosi 50 cm
W wodach śródlądowych podstawowy wymiar ochronny tego gatunku wynosi 50 cm. W praktyce oznacza to, że węgorza mierzącego dokładnie 50 cm albo mniej trzeba wypuścić. Dozwolone jest zabranie dopiero okazu, którego długość przekracza tę wartość.
| Element przepisu | Podstawowa zasada |
|---|---|
| Dolny wymiar ochronny | 50 cm |
| Pomiar | Od początku zamkniętego pyska do końca najdłuższego promienia płetwy ogonowej |
| Okres ochronny | 1 grudnia - 31 marca |
| Podstawowy limit dobowy | 2 sztuki |
Najczęstszy błąd polega na zaokrąglaniu wyniku. Jeżeli ryba ma 50 cm na miarce, nie jest jeszcze wymiarowa. Przy wątpliwościach przyjmuję prostą zasadę: lepiej wypuścić graniczny okaz, niż ryzykować naruszenie przepisów.
Jak prawidłowo zmierzyć złowionego węgorza
Węgorza należy ułożyć na miarce z zamkniętym pyskiem. Początek pomiaru znajduje się na przedzie głowy, a koniec na końcu najdłuższego promienia płetwy ogonowej. Nie mierzymy ryby po łuku ani od czubka otwartego pyska.
Najwygodniej użyć miękkiej, wodoodpornej miarki lub deski pomiarowej. Węgorz jest śliski i bardzo ruchliwy, dlatego warto wcześniej przygotować stanowisko, zmoczyć ręce i ograniczyć czas przebywania ryby poza wodą. Pomiar powinien być szybki i spokojny, bez mocnego ściskania ciała.
Przeczytaj również: Wybór wędki spinningowej: Poradnik eksperta krok po kroku
Przykłady granicznych pomiarów
- 49 cm - rybę trzeba wypuścić.
- 50 cm - rybę trzeba wypuścić.
- 50,5 cm - według krajowego minimum okaz przekracza wymiar, ale trzeba jeszcze sprawdzić lokalne zezwolenie.
- 60 cm na łowisku z limitem 60 cm - ryba nadal może być niewymiarowa, jeśli regulamin wymaga długości większej niż 60 cm.
Wymiar to nie wszystko, bo obowiązuje też okres ochronny
Nawet duży węgorz nie może zostać zabrany w okresie ochronnym, który obejmuje czas od 1 grudnia do 31 marca. Zakaz dotyczy więc nie tylko przechowywania ryby, lecz także jej zabierania z łowiska. Po złowieniu w tym terminie okaz należy niezwłocznie uwolnić.
Poza okresem ochronnym obowiązuje również limit ilościowy. Ogólna norma dla amatorskiego połowu wynosi do 2 węgorzy na dobę. Limit może być jednak liczony łącznie z innymi gatunkami albo obniżony w regulaminie danego gospodarza wody.
Trzeba też pamiętać, że podstawowe rozporządzenie nie zastępuje zezwolenia. Regulamin łowiska może wprowadzić zasadę „złów i wypuść”, dodatkowy zakaz połowu, mniejszy limit albo wyższy wymiar gospodarczy.
Dlaczego na jednym łowisku minimum wynosi 50 cm, a na innym 60 cm
Warto rozróżnić krajowy wymiar ochronny od lokalnego wymiaru gospodarczego. Ten pierwszy wynika z przepisów ogólnych, natomiast użytkownik rybacki lub zarządca konkretnej wody może wprowadzić bardziej rygorystyczne zasady ochrony populacji.
Dlatego w jednym zezwoleniu znajdziemy 50 cm, a w innym 60 cm. Przykładowo na części wód zarządzanych przez Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Gdańsku obowiązuje dla węgorza minimum 60 cm. Nie oznacza to zmiany przepisu dla całej Polski, tylko dodatkowe ograniczenie dotyczące wskazanych wód.
Przed rozpoczęciem połowu sprawdzam zawsze trzy dokumenty lub informacje dostępne dla danego miejsca:
- zezwolenie na amatorski połów ryb,
- regulamin użytkownika rybackiego albo okręgu,
- lokalne zakazy, limity i ewentualne zasady dla konkretnego jeziora lub odcinka rzeki.
To właśnie lokalne zapisy są częstym źródłem mandatów i nieporozumień. Sama znajomość ogólnopolskiego minimum nie zawsze wystarcza.
Co zrobić, gdy węgorz jest niewymiarowy
Małego węgorza należy wypuścić od razu po bezpiecznym odhaczaniu. Najlepiej użyć szczypiec lub peana, trzymać rybę nad wilgotną matą i nie dotykać jej suchą dłonią. Śluz chroni skórę węgorza, więc jego uszkodzenie może pogorszyć szanse przeżycia.
Jeżeli haczyk został połknięty głęboko, nie należy wyrywać go na siłę. W takiej sytuacji rozsądniej jest odciąć przypon możliwie blisko haczyka i szybko wypuścić rybę, o ile nie ma dodatkowych przeszkód wynikających z regulaminu łowiska.
Węgorze potrafią wysuwać się z rąk i wciskać w roślinność, dlatego przygotowanie sprzętu do wypuszczania ma realne znaczenie. Mata, szczypce, podbierak bezwęzłowy i miarka powinny być gotowe jeszcze przed rozpoczęciem nocnej zasiadki.
Krótka kontrola przed nocną zasiadką
Przed zarzuceniem zestawu sprawdź, czy znasz lokalny wymiar, limit i okres ochronny. Na miejscu mierz rybę dokładnie, bez zaokrąglania wyniku, a każdy okaz graniczny traktuj na korzyść ochrony ryby. Taki nawyk zajmuje chwilę, a pozwala łowić spokojnie i bez niepotrzebnego ryzyka.
